DISCOGRAFIE
“roze bril” is meer dan een throwback. Het is een anthem voor iedereen die gelooft in de kracht van manifesteren. daya zingt over het leven door een roze bril op sterkte – niet alleen voor de mooie momenten dichtbij, maar ook voor dromen die nog ver weg lijken. Alles draait om die mindset: als je gelooft dat je alles kan krijgen wat je wilt, dan is de wereld van jou. Positiviteit, kracht en een flinke dosis zelfvertrouwen spatten van de track af.
daya: “Met deze single wil ik iedereen laten voelen dat je je eigen toekomst kan kleuren. Zet die roze bril op, own je energie en ga ervoor – of je nu op de dansvloer staat of gewoon in de spiegel kijkt.”
De productie en videoclip ademt pure ‘90s-vibes: het is alsof je zo een kleurrijke muziek video uit die tijd binnenstapt, met die typische feelgood energy en een knipoog naar de iconische popcultuur, inclusief de dansers van toen. daya werkte voor deze single samen met het creatieve productieteam van Talk Sick Music, die haar sound een frisse, nostalgische twist gaven. Het resultaat? Een track die je meteen terugbrengt naar de tijd van flippo’s, walkmans en eindeloze zomeravonden, maar dan helemaal van nu.
999 (thuis) gaat over gevangen zitten in een ongezonde relatie, waarvan je probeert los te breken. Het beschrijft de reis langs realisatie, acceptatie en vrijlating. Een deel van het nummer schreef Daya al, toen ze 13 jaar was. Daya: “999 is het eerste Nederlandse nummer, dat ik ooit heb geschreven. Ik begon met een klein stukje, zonder precies te weten waar het over zou gaan. Bijna 10 jaar later, helend van een verkeerde relatie, pakte ik de song weer op en schreef ik hem meteen af.” De “release”, die Daya met het nummer bereikt, is dan ook het engelengetal 999.
999 (thuis) is een ecclectische combinatie van een zachte gitaartokkel, een mysterieuze Arabische sample, een smerige elektronische beat en dromerige vocals die je meenemen in de zoektocht naar jezelf. Samen met Arvid Hendriks en Mischa Dirksen heeft deze “urban track” zijn weg gevonden naar wat hij nu is: een directe weerspiegeling van daya’s gevoel_van_“release”.
disneyland parijs gaat over de zoektocht naar rust en ontspanning in een wereld die altijd doordraait. Daya schreef het nummer na een bezoek aan Disneyland Parijs, waar het wemelde van de mensen. Daya: “Als ik in Disneyland zou kunnen wonen, zou ik gisteren verhuizen. Maar ik ben zo benieuwd hoe het daar is als er geen mensen zijn. Ik denk dat ik ultiem zou genieten als ik helemaal alleen door het park kon dwarrelenwandelen, al was het maar één dagje. Dus Disney, als jullie meelezen?”
Daya omschrijft de sound van disneyland parijs als “moderne boogie-disco, met brede synths, aanstekelijke grooves, adlibs en whistles en meerstemmige backing vocals.” Voor de productie werkte ze opnieuw samen met Mischa Dirksen.
ik geef ‘t op gaat over dat je altijd iets moet opgeven om je droom te bereiken. Daya: “Als kind droomde ik al van een carrière als artiest. Het is geweldig dat ik nu serieuze stappen in die richting aan het zetten ben. Maar toen ik laatst de zoveelste afspraak voor een optreden moest afzeggen (en ditmaal de verjaardag van een goede vriendin), realiseerde ik me hoeveel ik opgeef om niet op te geven. Uit dat gevoel is ik geef ‘t op ontstaan. Muziek maken is mijn manier om mijn gevoelens te leren begrijpen en ze te uiten.”
Voor de productie van ik geef ‘t op werkte daya samen met Mischa Dirksen.
DAYA OP SPOTIFY
OVER DAYA
Interview met daya hendrix, zangeres en songwriter
daya hendrix vindt haar thuis in de muziek
Zangeres en songwriter daya hendrix (2001) groeide op in Alphen aan den Rijn. Muziek speelde altijd een grote rol in het gezin. Daya zong, danste en volgde theaterlessen, omdat zij zich in die creatieve wereld thuis voelde, en vrij om zich te ontwikkelen. Toch koos zij na haar middelbare school in eerste instantie voor een universitaire studie in International Business Administration. Het wakkerde haar ondernemingslust aan, en daarmee ook de lef die zij nodig had om een andere richting in te slaan. Sinds 2001 gaat daya voltijds en voluit voor een professionele muziekcarrière.
Achter iedere bocht een ander uitzicht
Met haar eerste twee singles heeft zij inmiddels een volstrekt eigen stem laten horen. Ze schrijft haar nummers zelf en altijd in het Nederlands, omdat ze in haar moedertaal de meeste vrijheid vindt om zich uit te drukken. Daya maakt het alledaagse bijzonder. Achter haar poëtische beelden gaat soms een rauwe werkelijkheid schuil, en juist dat maakt haar anders; alsof achter iedere bocht ineens het uitzicht kan veranderen. Zo zoekt zij haar plek in een wereld die jonge mensen soms een grote druk oplegt, maar die ook vrolijk, beloftevol en uitdagend is.
Een schatkist vol muziek
Die gelaagdheid vinden we ook terug in haar muziek. Met spannende vocalen en een eigenzinnige ritmiek passen haar nummers volledig in deze tijd, terwijl ook de echo van haar helden uit de 80’s duidelijk herkenbaar is. Daya: “Samen met mijn vader, die vroeger ook in een band speelde, heb ik heel wat uren in zijn studio doorgebracht. Zijn muziekkennis is als een schatkist, waaruit ik altijd een greep kan doen. Het is een passie die we delen, met elkaar en hopelijk met heel veel luisteraars die zich in mijn muziek herkennen. Als het leven soms te groots is, kom ik in de muziek altijd thuis.”
In de zomer van 2023 werd de debuutsingle van daya hendrix meteen al op 3FM gedraaid. Het was een veelbelovende start van een niet minder grote belofte. Tussen alle jonge talenten die vechten om een plekje onder de sterrenhemel, heeft daya namelijk een volstrekt eigen sound ontwikkeld. Haar lyrics verraden een originele kijk op de wereld, zoekend naar wat ‘eigen’ is. Dat ze die songteksten vertolkt met een fantastische stem, maakt het meer dan de moeite waard om haar te ontdekken.
“Ik heb altijd veel gezongen, zolang ik me kan herinneren. Bij ons thuis speelde muziek een hoofdrol. Mijn vaders passie was misschien nog wel groter dan de mijne. Vroeger speelde hij zelf ook in een band en daarna heeft hij veel muziek geproduceerd, en nu dus ook de mijne. Hij was altijd in de weer in zijn studio, waar hij iedere nieuwe technologie en iedere nieuwe muziekstroming omarmde. In die creatieve sfeer groeide ik liefdevol op, zingend en dansend. Met jazzballet schopte ik het tot het wedstrijdteam en daarnaast volgde ik jarenlang lessen bij het Jeugdtheaterhuis. Ik zag mezelf al uitgroeien tot een musicalster, totdat ik ontdekte dat ik zelf schrijven eigenlijk het allerleukste vond. Mijn eigen liedjes, en toen zoeken naar mijn eigen stijl en stem: ik werd er heel erg blij van, al maakte het me soms ook onzeker.”
“Als muziek zo onlosmakelijk met jezelf verbonden is, wordt het ook iets gewoons. Ik vind het lastig om te benoemen wat mij bijzonder maakt. Dat gevoel heeft ook iets te maken met de druk van social media, waarin iedereen zijn leven uitvergroot. Ik weet dat het erbij hoort als je een naam wilt opbouwen, maar wie zit er nou te wachten op een video waarin ik mijn veters strik of mijn eten klaarmaak? Lekker belangrijk, denk ik dan, terwijl ik het wel heerlijk vind om mijn werk met anderen te delen. Het liefst ben ik 24/7 bezig met mijn muziek, maar ja, ik moet de wereld toch laten zien wie ik ben.”
“Eh, nou ja, Daya Hendriks dus, opgegroeid in Alphen aan den Rijn. Toen ik vijf was, zijn mijn ouders uit elkaar gegaan, maar daardoor heb ik er wel een lieve stiefvader en stiefmoeder bij gekregen, van wie ik veel hou. Ik heb één zus, die een belangrijke plek in mijn leven inneemt. Van jongs af aan kampt zij met psychische problemen, en ik heb ontzettend veel bewondering voor het feit dat ze nooit opgeeft. Die mentale instabiliteit is ook een terugkerend thema in mijn liedjes, omdat het zo dichtbij komt. We kunnen allemaal wel doen alsof het ene leven nog prachtiger en succesvoller is dan het andere, maar wat voelen mensen nu echt? Licht en donker bestaan volgens mij altijd naast elkaar, en ik wil die uitersten blijven zien en bezingen, zodat luisteraars zich daarin kunnen herkennen.”
“Ja, misschien wel. Mijn liedjes zijn mijn dagboek, mijn uitlaatklep. Daardoor kan ik ook mijn inspiratie vinden in de meest alledaagse dingen. Ik heb altijd mijn telefoon bij de hand om een notitie te maken, want vaak vloeit een tekst ineens uit mijn handen. Gewoon, door wat ik zie, voel en meemaak. Soms moet ik me er echt toe zetten om te gaan schrijven. Dan stuit ik op een drempel van faalangst en schuif ik dat moment het liefst zo lang mogelijk voor me uit. Het gekke is: als de eerste twee zinnen eenmaal staan, is die weerstand weg. Dan komen de woorden vanzelf, misschien juist omdat ik de onzekerheid weer overwonnen heb.”
Toen je 10 was, deed je al mee aan The Voice Kids. Je staat met Xander de Buisonjé op het podium en je bent meermalen op televisie geweest.
“Ik leer er heel veel van. Dat ik 2021 heb besloten om voltijds voor de muziek te gaan, betekent natuurlijk ook dat ik mijn hiermee mijn brood wil verdienen. Ik studeerde destijds International Business Administration aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, maar de muziek bleef aan mij trekken. Het was een lastig besluit, maar studeren kan altijd nog als dit niet lukt, bedacht ik. Het plan is omgedraaid, want ik vergeef het mezelf nooit als ik dit niet probeer.”
“Jeetje, dan moet ik kiezen zeker? Ariane Grande vind ik helemaal het einde. Zij is vocaal zo ontzettend goed. Bente en Froukje, omdat zij de Nederlandstalige muziek op hun eigen manier groot maken. D’Angelo, Billie Eilish natuurlijk, maar bijvoorbeeld ook Stevie Wonder, Eryca Badu, Prince… Ik hou van die ‘old school’ klanken van vroeger, de helden die mijn vader levend heeft gehouden. Dat we dit avontuur nu samen ondernemen, is het mooiste wat er is. Zijn muziekkennis heeft hij mij met de paplepel ingegoten en die invloeden herken je misschien in mijn werk, al geloof ik dat ik inmiddels wel mijn eigen sound heb gevonden. Dat ik niet werd toegelaten tot het conservatorium heeft daar trouwens sterk aan bijgedragen. Ik werd op mezelf teruggeworpen en moest op eigen kracht mijn weg zien te vinden. Geen gebaande paden, niemand die me wees welke kant ik op moest: het was soms lastig, maar het heeft me sneller in mijn eigen richting geduwd.”
“Ik wil in ieder geval zo vaak en zo veel mogelijk zingen. Mijn repertoire is Nederlands, want daarin ben ik volledig vrij om te denken en te dromen. Ik hou van poëtische beelden, van woorden en zinnen die het alledaagse weten te vangen in metaforen. Zo’n nummer als ‘Disneyland Parijs’: het is enerzijds licht en vrolijk, maar disneyland is ook een metafoor voor de drukte in mijn hoofd, voor al die prikkels die ons proberen te verleiden, al die mensen die bij elkaar zijn zonder elkaar te ontmoeten.
Mijn single ‘roze bril’ is daar ook een voorbeeld van: dichtbij en veraf zie ik scherp en door een roze bril, hahaha.
Zo schrijf en zing ik heel mijn leven van me af en daarin krijg ik steeds meer lef om mezelf te laten zien. De rauwe klanken van vroeger, mijn voorliefde voor koortjes en spannende vocalen: gooi het in een blender en je proeft de sound van daya hendrix. Nu alleen nog wat meer ballen krijgen om die aan de wereld te laten horen…
CONTACT
Boekingen:
Gollem Joukes – +31 6 10143050
gollem@aqtual.nl
Management:
Arvid Hendriks – +31 6 13657075
arvid@aqtual.nl